Home ข้อคิด ให้กำลังใจ สิ่งที่หาย ากที่สุดไม่มีที่ไหนขายเมื่อเสียไปแล้วจะไม่มีวันหาเจอ

สิ่งที่หาย ากที่สุดไม่มีที่ไหนขายเมื่อเสียไปแล้วจะไม่มีวันหาเจอ

0 second read
ปิดความเห็น บน สิ่งที่หาย ากที่สุดไม่มีที่ไหนขายเมื่อเสียไปแล้วจะไม่มีวันหาเจอ
0

อีกหนึ่งเรื่องราว ของการ หย่ าร้ าง ที่เป็นข้อคิดดีๆ เป็นบทความที่เตือนสติได้ดีมากๆช่วงหลายปีที่ผ่านมาฉันกำลังเดินอยู่บน

ถนนเล็กๆ ที่สองข้างทางเป็นเ ห ว ฉันเดินตามคนๆ นึงด้วยความซื่ อสั ตย์อย่ างไม่มีข้อแม้ตลอดทางฉันเห็นแต่แผ่นหลังของ

เค้า ฉันก็ตามไปอย่ างเชื่ อใจ เขาก็หันมามองฉันเป็นพักๆฉันเองที่เป็นคนตัดสินใจมาเลือกมาเดินตามเขา ฉันจึงเดินต่อไป

เรื่อยๆระหว่างทาง ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่เขาก็ได้โ ร ย เ ศ ษแ ก้ วทิ้ งไว้บนพื้นขณะที่เดินตาม ฉันไม่เคยระวังตัวใดๆ

เ พ ร า ะตามองอยู่แต่ที่หลังของเค้าด้วยความไว้ใจ ฉันรู้สึกเจ็ บที่เท้าแล้ว แต่ฉันก็ยังเดินตามต่อการขอโท ษและการให้อภั ย

เกิ ดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เค้าก็ยังทำอีกจนในที่สุด พื้นที่เราเดินก็เต็มไปด้วยเ ศ ษแ ก้ วชิ้นเล็กๆ มากมายที่คอยทิ่ มตำเ ท้ า

ฉันอยู่ตลอดทุกก้าวที่เดิน แน่นอนว่ามันก็มีบางช่วงที่เป็นพื้นดินธรรมดา บางช่วงที่เป็นพื้นหญ้านุ่มๆ บ้างแต่เดินไปไม่นานก็

กลับไปเจอเ ศ ษแ ก้ วอีก ที่ตลกคือ ฉันก็ยังคงทนเดินต่อไปเรื่อยๆเ พ ร า ะคิดเสี ยดายที่อุส่าต์เดินตามมาตั้งนานแล้วและด้วย

ความหวังจากเสี ยงพูดของเค้า ที่ตะโ ก น มา เรื่อยๆ ว่าเค้าจะหยุดการกระทำแบบนี้แล้วนะความเจ็ บ ปวดมันเพิ่มขึ้นมาอีกเมื่อ

มีเด็กคนนึงเกิดขึ้นมาจากที่เดินด้วยน้ำหนักเราคนเดียวกลายเป็นต้องเดินโดยอุ้มเด็กคนนี้ไว้ที่แขนเพื่อไม่ให้เค้าโดนเศ ษแก้ ว

ไปด้วย เด็กโตขึ้นทุกวัน น้ำหนักก็มากขึ้นทุกวันตามไปด้วย 8 ปี..ในที่สุดเราก็เดินมาจนถึงทางแยกทางแยก 2 ทาง คือทางตรง

ทางเดิมที่แม้จะมีเ ศ ษแ ก้ วปะปร ายให้เห็นแต่ก็ยังคงมีแผ่นหลังที่คุ้นเคยกับรอยยิ้มจริงใจของเค้าที่เหมือนคอยให้ความหวัง

ว่าเค้ากำลังจะเลิ กโ ร ยเ ศ ษแ ก้ วแล้วหรือจะเลี้ยวออกไปอีก ทางที่มันโคตรมื ดและไม่รู้จะมีอะไรอยู่ข้างหน้าในใจคิดว่าไม่ว่า

จะเลือกทางไหนเราจะเอาเด็กคนนี้ไปด้วยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะไม่ปล่อยเด็กแน่นอนที่ทางแยก…ฉันมองลงไปที่เท้าตัวเอง

ตอนนี้มันดูไม่เหมือนเท้าอีกต่อไป มันเต็มไปด้วยบ าดแ ผ ลนับไม่ถ้วน มันเจ็ บ มันช า แล้วกลับมาเจ็ บอีก วนไปเรื่อยๆ วันนี้…

ฉันตัดความเสี ยดาย 8 ปีที่ผ่านมาไว้ที่ตรงทางแยกนั้น แล้วเลือกเดินทางใหม่ทางที่มันโครตจะมื ดและไม่รู้จะเจอกับอะไรอีก

แต่อย่ างน้อยที่สุดทางนี้ก็ไม่มีเ ศ ษแ ก้ วอีกแล้วแน่นอนว่า เมื่อไม่มีเ ศ ษแ ก้ว ฉันจึงกล้าที่จะวางเด็กลงกับพื้นแล้วจับมือกัน

เดินแทนการอุ้ มฉันรู้สึกดีขึ้นอย่ างประหล าดจากที่เป็นแต่ผู้ตามที่ซื่ อสั ตย์ ฉันรู้ทันทีว่าตอนนี้ฉันต้องมาเป็นผู้นำที่เข้มแข็ง

แทนในวินาทีนี้เลยเ พ ร า ะ ฉันกำลังจะมีเด็กคนนึงเดินตามแผ่นหลังของฉันตอนนี้ฉันยังเดินต่อไม่ค่อยไหวเลย จากนี้ฉันอาจ

จะนั่งลงใช้เวลาในการรักษาแ ผ ลที่เท้าไปซักพักแต่ไม่นานหรอกฉันจะลุกขึ้นแล้วเดินต่อ เดินไปไอ้ทางที่แ ม่ งโ ค ต รมื ดนี่

แหล่ะ

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า…

ฉันยังอยู่ ฉันยังไม่ จากไป ฉันจะไปต่อ ฉันจะไปได้โดยไม่ต้องเดินตามใครอีก และฉันไม่กลั วอะไรอีกแล้ว..สิ่งที่หาย ากที่สุด

ไม่มีที่ไหนขาย คือความเชื่ อใจ ต้องใช้เวลานานมากกว่าจะได้มันมา แต่ใช้เสี้ ยวนาที ที่จะเสี ยไป เมื่อเสี ยไปแล้วจะไม่มีวัน

หามันเจออีกเลย..

Load More Related Articles
Load More By คิดสิ
Load More In ข้อคิด ให้กำลังใจ
Comments are closed.

Check Also

7 ทริคสร้างเสน่ห์แรงดึงดูด ลองนำวิธีนี้ไปใช้กันดูรับรองว่าได้ผลแน่นอน

ผู้ชายแพ้ทาง! 7 ทริคสร้างแรงดึงดูด ให้ผู้ชายหน้าไหนก็อย … …